Βιογραφικό

Τον Νοέμβριο του 1987 μετεκπαιδεύτηκε στο AALST Βελγίου στη χρήση και στις εφαρμογές του κυτταρομετρητή και κυτταροδιαχωριστή ροής (Ευρωπαϊκό Κέντρο BECTON-DICKINSON).

Τον Δεκέμβριο του 1989 εκλέχθηκε σε θέση λέκτορα του Τομέα Παθολογίας του Ιατρικού Τμήματος του ΑΠΘ με γνωστικό αντικείμενο “Παθολογία-Ανοσολογία”.

Το 1990, με υποτροφία της Eλληνικής Nεφρολογικής Eταιρείας μετεκπαιδεύτηκε στο Τμήμα Ανοσολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου BICETRE Παρισίων (Prof. Daniel Fries & Prof. Bernard Charpentier).

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Ιατρικού Τμήματος του ΑΠΘ, εντάχθηκε στην Α’ Παθολογική Κλινική του ΑΠΘ (Διευθυντής ο καθηγητής Αχ. Τουρκαντώνης). Τον Ιανουάριο του1991, με την σύμφωνη γνώμη του Διευθυντού της Κλινικής ίδρυσε, οργάνωσε και λειτούργησε το Τακτικό Εξωτερικό Ιατρείο Κλινικής Ανοσολογίας της Α’ Παθολογικής ΑΠΘ. εργ

Τον Μάιο του 1995 εκλέχθηκε επίκουρος καθηγητής με γνωστικό αντικείμενο Παθολογία – Ανοσολογία.

Την ίδια χρονιά παρακολούθησε μετεκπαιδευτικό σεμινάριο στη Βέρνη σχετικά με τις εφαρμογές μοριακών τεχνικών και τις ερευνητικές και κλινικές δυνατότητες και εφαρμογές της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR).  

Το 1997 πραγματοποίησε τρίμηνη μετεκπαίδευση στο Ινστιτούτο Ανοσολογίας του Πανεπιστημίου Χαϊδελβέργης.

Τον Μάρτιο του 1998 μονιμοποιήθηκε σε οργανική θέση Διδακτικού Eρευνητικού Προσωπικού της βαθμίδας του επίκουρου καθηγητή στον Tομέα Παθολογίας του Τμήματος Iατρικής του A.Π.Θ.

Τον Μάιο 2001 εκλέχθηκε μόνιμος αναπληρωτής καθηγητής του Tομέα Παθολογίας του Τμήματος Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του A.Π.Θ. με γνωστικό αντικείμενο «Παθολογία-Ανοσολογία».

Το 2006 μετεκπαιδεύτηκε επί τετράμηνο σε νεώτερες μοριακές τεχνικές στο τμήμα Ανοσολογίας του Ινστιτούτου Ιατρικής Μεταγγίσεων και Κλινικής  Ανοσογενετικής του Πανεπιστημίου του ULM (Διευθυντής: Dr J. Mytilinaios).

Τον Ιούλιο 2007 εκλέχθηκε στη βαθμίδα του Καθηγητή στον Tομέα Παθολογίας της  Ιατρικής Σχολής του A.Π.Θ. με γνωστικό αντικείμενο «Παθολογία-Ανοσολογία».  

Κατά το Ακαδημαϊκό έτος 2008-2009 παρακολούθησε τη σειρά μαθημάτων “Εκπαίδευση εκπαιδευτών” την οποία διοργάνωσε η Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ.

Τον Σεπτέμβριο 2013, κατόπιν εκλογής του από τα μέλη του Tομέα Παθολογίας του Ιατρικού Τμήματος ΑΠΘ., ανέλαβε και άσκησε τα καθήκοντα του Διευθυντή της Α’ Παθολογικής Κλινικής ΑΠΘ έως την 31η Αυγούστου 2016.

Από το Σεπτέμβριο του 2016 μέχρι την αφυπηρέτηση του την 31η Αυγούστου 2017, αναδιοργάνωσε και ανακαίνισε το ερευνητικό εργαστήριο της Α’ Παθολογικής Κλινικής ΑΠΘ και έθεσε σε λειτουργία το τακτικό εξωτερικό ιατρείο νοσημάτων συνδετικού ιστού με τη συνεργασία δύο πανεπιστημιακών υπότροφων, ειδικών ρευματολόγων, τέως ειδικευόμενων της Α’ Παθολογικής.

Τον Ιανουάριο του 2019 στην αίθουσα τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης του απενεμήθη ο τίτλος του Ομότιμου Καθηγητή Α.Π.Θ. Κατά τα επόμενα ακαδημαϊκά έτη, μέχρι και το 2022 συμμετείχε εθελοντικά, σε συνεργασία με την υπεύθυνη του μαθήματος καθηγήτρια κ. Παπακώστα και με την έγκριση του Προέδρου της Σχολής στη διδασκαλία του μαθήματος “Κλινική Ανοσολογία” για τους φοιτητές της Ιατρικής.

Από το 1991 διατηρεί ιδιωτικό ιατρείο με κύριο αντικείμενο νοσήματα παθολογίας και κλινικής ανοσολογίας, ενώ από το 1993 οργάνωσε το “Κέντρο Ανοσολογικής Έρευνας και Ανοσοθεραπείας” με αντικείμενο την Ανοσολογία Αναπαραγωγής και ιδιαίτερα την ανοσολογία επανειλημμένων αποβολών και ανεπιτυχών εμβρυομεταφορών στα πλαίσια εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF).

Ομιλεί Γαλλικά (6ετής σπουδή στο “Institut Francais de Thessalonique”), Αγγλικά (3ετής σπουδή στο British Council) και μέτρια Γερμανικά (ιδιωτική σπουδή).

Κύρια θέματα στο διδακτικό, ερευνητικό και συγγραφικό του έργο των τελευταίων ετών:

Εκτός από τα προγραμματισμένα μαθήματα Κλινικής Διαγνωστικής, Εσωτερικής Παθολογίας και Παθολογικής Φυσιολογίας των φοιτητών ιατρικής- κύρια θέματα στο διδακτικό του έργο αποτέλεσαν η ανοσιακή απάντηση στον άνθρωπο, οι διαταραχές ανοσορρύθμισης, οι αλλεργιοπάθειες, τα νοσήματα υπερευαισθησίας όλων των τύπων, η ανοσολογία αναπαραγωγής,   η ανοσολογία και η ανοσογενετική των αυτοάνοσων ρευματοπαθειών και των διάφορων μορφών αυτοανοσίας οι συγγενείς και επίκτητες ανοσοανεπάρκειες, η ανοσολογία και η ανοσογενετική των λοιμώξεων, τα νοσήματα ανοσογενετικής βάσης, το μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας, η ανοσολογία μεταμοσχεύσεων, κ.ά.